Kapliczka o kubaturze 22,5 m³ została wzniesiona pod koniec XIX wieku w stylu eklektycznym. Usytuowano ją przy drodze Leżajsk–Dębno–Jarosław, z frontem zwróconym ku południu. Obiekt jest murowany z cegły, tynkowany i bielony. Ma rzut czworoboczny i przykryty jest dachem dwuspadowym. Ściany podzielono ramowo, a całość posadowiono na niskim cokole z odsadzką.
We wnętrzu znajduje się proste sklepienie krzyżowe. Otwór drzwiowy jest prostokątny, u góry zamknięty półkoliście. Na ścianach bocznych i frontowej umieszczono dekoracje w formie fryzu arkadowego. Kapliczka nie posiada wartości zabytkowej. Przechowywano w niej niegdyś ludowy obraz Matki Boskiej Leżajskiej, który niestety został skradziony.
W roku 1961 obiekt był w bardzo złym stanie technicznym: zmurszała podmurówka, uszkodzone sklepienie, brak drzwi (pozostała jedynie spróchniała futryna), a dachówka była w większości popękana i z licznymi ubytkami.
W kwietniu 1970 roku przeprowadzono remont, po którym kapliczka znajdowała się w bardzo dobrym stanie.
Kapliczka, na niewielkim wzniesieniu przy szosie Leżajsk–Jarosław, pochodząca z II połowy XIX wieku. To przykład regionalnego budownictwa ludowego. Obiekt posiada kubaturę 13,5 m³.
Kapliczka została wzniesiona z cegły i otynkowana. Jej rzut ma kształt prostokąta ze ściętymi narożami od strony północno-wschodniej. Od frontu znajduje się podcień wsparty na dwóch murowanych słupach. Całość przykrywa dwuspadowy dach pokryty blachą, który od strony północno-zachodniej przechodzi w formę trójpołaciową. Szczyt dachu jest lekko wgłębiony, a jego krawędzie osłaniają ozdobnie wycinane wiatrownice w formie kędziorów. Okapy pozostają podszalowane.
Zewnętrzne ściany otrzymały podział ramowy, natomiast wnętrze nakryto sklepieniem odcinkowym. Nad podcieniem zastosowano efektowne sklepienie żeglaste. W tylnej ścianie umieszczono prostokątną wnękę zamkniętą segmentowo. We wnętrzu znajduje się murowany ołtarz.
Stan techniczny obiektu zmieniał się na przestrzeni lat. W 1961 roku odnotowano ubytki muru w nadprożu, brak drzwi, spróchniałą futrynę oraz zniszczenie listwy szczytowej w połowie. Jednak już w 1970 roku kapliczka była określana jako obiekt w dobrym stanie, co świadczy o przeprowadzonych naprawach.
Kapliczka została wzniesiona w 1928 lub 1929 roku. Jest to obiekt bezstylowy, o kubaturze około 11,40 m³. Znajduje się na granicy wsi, przy drodze Leżajsk–Jarosław.
Kapliczka jest murowana z cegły, na rzucie czworoboku. Kryje ją dach dwuspadowy, który od strony północnej przechodzi w formę trójpołaciową. Elewacja frontowa posiada płytki podcień wnękowy. Wnętrze nakryte jest sklepieniem odcinkowym.
W kapliczce pierwotnie znajdował się obraz Matki Bożej Leżajskiej z 1805 roku, który został skradziony.
W 1961 roku obiekt był w złym stanie technicznym: mur był popękany, cegły zmurszałe, blacha dachowa przerdzewiała, a stolarka – spróchniała. W latach 1969–1970 wykonano przebudowę, podczas której m.in. ścięto ścianę frontową. Po remoncie obiekt określano jako znajdujący się w bardzo dobrym stanie.
Kapliczka nie posiada wartości zabytkowej.
Okazuje się, że okolica wokół obecnej spółdzielni w Dębnie kryje ciekawą, niemal zapomnianą historię. Krzyż, który stoi tam do dziś, pochodzi z XIX wieku. Na mapie z 1855 roku nie ma po nim śladu, natomiast na mapie z 1888 roku jest już wyraźnie zaznaczony. Można więc przyjąć, że został postawiony między tymi datami.
Jeszcze ciekawsza jest historia drugiego krzyża, który stał po przeciwnej stronie drogi. Pojawił się on po 1855 roku, jednak na mapie z 1901 roku został już usunięty lub uległ zniszczeniu. Widać go jedynie na mapie z 1888 roku, gdzie oba krzyże są naniesione obok siebie, po obu stronach drogi w pobliżu dzisiejszej spółdzielni.
Ta drobna mapa sprzed lat pokazuje, jak zmieniało się otoczenie. Dwa krzyże, które kiedyś wyznaczały przestrzeń przy drodze, dziś już nie istnieją jako para – pozostał tylko jeden, cichy świadek historii.